பத்ர தேசத்தை ஆண்டு வந்த அச்வபதி என்ற மன்னன் மகா தர்மசீலன். அவன் மனைவி மாலதி தேவியோ மகா பதிவிரதை. ஆனால் குழந்தை பாக்கியம் தான் அவர்களுக்கு வாய்க்க வில்லை.
மகாராணி மாலதி தேவி பெரும் விரதமிருந்து வஷிஷ்ட மகரிஷியிடம் வேத மாதாவான சாவித்ரி தேவியின் ஆராதனா மந்திர உபதேசத்து, அதன் பலனாக அவர்களுக்கு அழகான ஒரு பெண் குழந் தை பிறக்கிறது. “சாவித்ரி” என்றே பெயரிட்டு வளர்த்து வந்தார்கள். அவள் மணப்பருவத்தை அடை கிறாள்.
அவள் விரும்பிய சத்யவானையே மணக்க சாவித்ரியின் தந்தையும் சம்மதிக்கிறார். இந்த நிலையில் நாரதர் சாவித்ரியிடம் வந்து, “அம்மா.. நீ நெடுங்காலம் சௌபாக்யவதியாய் சகல லக்ஷ்மிகரமும் பொருந்திய வாழ்வு வாழ வேண்டியவள். இந்த சத்யவானுக்கு ஆயுள் பலம் கிடையாது. இன்னும் ஓராண்டில் அவன் காலகதி அடைந்து விடுவான். எனவே, இவனைத் தவிர்த்து விட்டு வேறு ஒரு நல்ல கணவனைத் தேர்ந் தெடுத்துக்கொள்’’ என்று உபதேசிக்கிறார். எனினும் சாவித்ரியும் தன் தந்தை யிடம் மன்றாடி சத்ய வானையே மணக்கிறாள்.
நாரதர் சொன்னபடியே சத்தியவான் காட்டில் விறகு வெட்டி வரச் சென்று அங்கு தன் கோடரியால் காலை வெட்டிக் கொண்டு கீழே சாய்கிறான். யமதர்ம ராஜன் பாசக்கயிற்றை வீசி அவன் உயிரைக் கவர்ந்து கொண்டு செல்கிறான். அவனை விடாமல் பின் தொடர்கிறாள் சாவித்ரி. தன் கணவன் உயிரை எடுத்துச் செல்ல வேண் டாம் என்று யமனிடம் மன்றாடி வேண்டுகிறாள்.
சாவித்ரியின் மன உறுதி யையும், பதிவிரதா பக்தி யின் மேன்மையையும் உணர்ந்த யமதர்மராஜன் அவளுக்கு என்ன வரம் வேண்டும்? என்று கேட்கிறான்.
“தர்மபிரபுவே… என் கற்புக்குப் பங்கம் வராமல் எனக்கு நிறைய குழந்தைகள் பிறக்க வரம் தாரும்‘’ என்கி றாள். யமனும் “இவ்வளவு தானே தந்தேன்’’ என்று அவள் கேட்ட வரத்தைக் கொடுத்துவிட் டான்.
அவள் கணவன் உயிரோடு இருந்தால்தானே அவள் கேட்டபடி குழந்தை கள் பிறக்கும்? யமதர்ம ராஜனுக்கு இப்போது சத்தியவானின் உயிரைத் திரும்பத் தருவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. இதனால், சத்தியவானை உயிர்ப்பித்துவிட்டு மறைகி றான்.
சாவித்ரி செய்த அந்த நோன்பு மாசியும் பங்குனி யும் கூடும் வேளையில் செய்யப்பட்டதாக நம்பப் படுகிறது. சிலர் இதை, “ஸம்பத் கௌரீ’’ பூஜை என்றும் சொல்கிறார்கள்.